៦២ - សូមរំលឹកគុណមាតាបិតា ដែលមានគុណធ្ងន់

០១.	បពិត្រមាតាបិតា	កូននឹកខ្លោចផ្សាពេកអម្បាយ
<!-na->	តាំងពីកូនកើតមានរូបកាយ	លោកតែងខ្វល់ខ្វាយថែរក្សា ។

០២.

ឱលោកម្ចាស់ថ្លៃវិសេសលន់

លោករងទុក្ខធ្ងន់ពន់ពេកណា

<!-na->

ពោះលោកខំបីចាប់ស្ងួនភ្ងា

ពុំអាចពណ៌នាឲ្យអស់បាន ។

០៣.

ហេតុនេះខ្ញុំសូមផ្គងអញ្ជលី

លើកហត្ថទាំងពីរបន្ទន់ប្រាណ

<!-na->

បង្គំបាទាព្រះក្សេមក្សាន្ត

ទោះខុសប៉ុន្មានសូមប្រណី ។

០៤.

ម្ចាស់សោយកាលកូនទ្រហោយំ

លោកស្ទុះមកថ្នមត្រកងបី

<!-na->

ច្រៀងបំពេរកូនដោយប្រឹមប្រីយ៍

ដោយចិត្តមេត្រីផ្តេកកូនណា ។

០៥.

ទឹកមាត់ទឹកមូត្រលាមកផង

ទាំងគ្រឿងសៅហ្មងផងនានា

<!-na->

លោកចាប់លោកកាន់លោកស្រវា

លាងដោយហត្ថាអត់ជិនឆ្អន់ ។

០៦.

បពិត្រមាតាមានគុណធ្ងន់

បិតាមានគុណវិសេសលន់

<!-na->

កូនសូមគោរពព្រះគុណធ្ងន់

សូមព្រះសោភ័ណបានក្សេមក្សាន្ត។

០៧.

ហេតុនេះខ្ញុំសូមឧទ្ទិសផល

ដម្កល់ចេតនាដោយក្លាហាន

<!-na->

ទានសីលភាវនាដែលខ្ញុំបាន

ស្អាងធ្វើប៉ុន្មានជូនទៅលោក ។

០៨.

សូមលោកទទួលដោយសោមនស្ស

ចិត្តខ្ញុំត្រង់ស្មោះជូនទៅលោក

<!-na->

ដូចខ្ញុំបានពោលពាក្យសច្ចៈ

សូមជូនទៅអ្នកគ្រានេះហោង។

ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅ:   គិហិប្បតិបត្តិ ឃរាវាសធម៌ ៚